Pamiętam jak dziś moją babcię pochłoniętą pączkowymi przygotowaniami. Puszyste, z marmoladą własnej roboty, z lekko chrupiącą skórką i niesamowicie, wprost oszałamiająco słodkie. Sama przyjemność i stan błogiego "odjazdu". Chwilę potem gwałtowny skok indeksu glikemicznego i przez godzinę człowiek był jak po czymś nadzwyczajnie ścinającym z nóg. Oprócz tego narkotycznego działania było jeszcze mnóstwo innych skutków ubocznych tradycyjnych pączków, o tyciu dość szybkim nie wspominając. Niestety to, czego nauczono nas smakować w dzieciństwie często jest szkodliwe dla naszego organizmu.
Wspomnienie lat dziecięcych i ich smaku oraz potrzeba uchronienia przed dewastacją własnych wewnętrznych narządów wywołują dążność do stworzenia czegoś zdrowszego. Pączki, które wymyśliłem są pozbawione najgorszego ich składnika, czyli cukru. Są jednak słodkie. Poza tym smażone na oleju ryżowym, czyli nie ma mowy o woni przypalenia czy ociekaniu tłuszczem, który zabarwia smak specyficznie. Proponuję pączki delikatne, po których nie ma wzdęć i skoku cukru we krwi.
Wspomnienie lat dziecięcych i ich smaku oraz potrzeba uchronienia przed dewastacją własnych wewnętrznych narządów wywołują dążność do stworzenia czegoś zdrowszego. Pączki, które wymyśliłem są pozbawione najgorszego ich składnika, czyli cukru. Są jednak słodkie. Poza tym smażone na oleju ryżowym, czyli nie ma mowy o woni przypalenia czy ociekaniu tłuszczem, który zabarwia smak specyficznie. Proponuję pączki delikatne, po których nie ma wzdęć i skoku cukru we krwi.
Zapraszam :-)
